Aqui vos reproduzo unha noticia de El País na que se entresacan distintas citas dun libro de conversas con ela que se publica hoxe. Sobre todo para que lle boten un ollo eses que se din "republicanos pero juancarlistas..."
"No nos queman a nosotros. Son trozos de papel. Ya se apagarán"
Confesiones polémicas de la reina Sofía en un libro al cumplir 70 años
MÁBEL GALAZ - Madrid - 30/10/2008
La Reina cumple el domingo 70 años. Pocas veces se ha pronunciado sobre política y monarquía en los 46 años que lleva en España. Sin embargo, en el libro La Reina muy de cerca (Planeta), escrito por Pilar Urbano, doña Sofía habla sin tapujos de la quema de fotografías de los Reyes en Cataluña, de violencia de género, religión...
La Reina cumple el domingo 70 años. Pocas veces se ha pronunciado sobre política y monarquía en los 46 años que lleva en España. Sin embargo, en el libro La Reina muy de cerca (Planeta), escrito por Pilar Urbano, doña Sofía habla sin tapujos de la quema de fotografías de los Reyes en Cataluña, de violencia de género, religión, matrimonios homosexuales, aborto, eutanasia. Y reflexiona sobre el "por qué no te callas" del Rey a Chávez: "No debo valorarla. La Reina tiene menos libertad de expresión que tú", contesta a la periodista. EL PAÍS ha tenido acceso al texto, que se presenta hoy. La Casa del Rey, según explicó la autora, lo leyó antes de ser enviado a la imprenta.
ATAQUES A LA MONARQUÍA "Cuando el que critica tiene mala baba"
"Caricatura, chistes, chismes. ¿La Casa Real no debe querellarse?"
La Reina responde: "¡No! hay que tener los nervios templados y aunque te estén machacando, que la sangre no llegue al río. Los Reyes no se defienden".
-¿Cuesta?
-¡Pues claaaaro! ¡No somos de piedra! Hacerse el sordo cuesta. Callarse cuesta. Todos tenemos nuestro amor propio. Pero hay que tragarse el sapo: recibir, saludar, sonreír "qué tal", como si nada. Peor sería que te sacaran de tu sitio [...] "La crítica a las claras no molesta. Se encaja y punto. Lo más desagradable es cuando el que critica tiene mala baba, y se le notan las ganas de hacer daño. ¡Buaj! Luego está el fenómeno de la imitación, el contagio. Pero bueno, ya los conocemos: son los mismos. Y volvemos a lo de siempre: libertad de expresión, ¡sagrada libertad de expresión!"
QUEMA DE FOTOS "Fue un disgusto para todos"
"Fue un disgusto para todos. ¿Preocupación? Ninguna. Era un puñadito de jóvenes en una universidad, no era masivo. Pero... no lo habíamos visto nunca. Yo les decía aquí [en la Zarzuela]: 'Son fotos, no nos queman a nosotros... queman fotos, trozos de papel, así que ya se apagarán'. Y también les advertí, sin dármelas de profeta: 'No me extrañaría que volviera a pasar'. Porque en todo esto, como en las caricaturas, los chistes o las críticas delante de un micrófono, lo difícil es atreverse a hacerlo por primera vez. Pero en cuanto alguien ha roto un tope... ¡ancha es Castilla!
ALFONSO GUERRA EN PALACIO "Es valiente y sensato"
Doña Sofía cuenta que durante esos días llegaron a Palacio muestras de apoyo: "Montañas de cartas, telegramas. Notas que la gente te quiere". Hasta el republicano Alfonso Guerra se presentó en Palacio. "Es un político muy valioso, inteligente, sensato. Y, antes que hombre de partido, es hombre de Estado. Mira que se dijeron cosas de él... Sin embargo, es una persona íntegra, honrada. Tendría que estar más presente en la vida política. Es una pena que los partidos jubilen enseguida a los mayores porque desperdician la experiencia. Es lo mismo que hicieron con Felipe González. Y con tantos de UCD y PSOE".
CEUTA Y MELILLA "Hassan intentaba tender trampas a mi marido"
"Ceuta y Melilla son España: los territorios, la historia, la población. Y en nuestra visita todo el mundo se echó a la calle para decir eso: 'Somos españoles'. Lo que pasa que Mohamed, igual que su padre, cada dos por tres tiene que protestar y reclamar para que la cuestión siga abierta. Hassan II a mi marido intentaba tenderle trampas: 'Ven, ven a Ceuta o Melilla, y yo te monto allí un recibimiento por todo lo alto'. Había que decirle: 'Pero Hassan, ¿cómo vas a recibirme en unas tierras que son mías?".
RELIGIÓN "Se ha de enseñar el origen de la vida"
"Se ha de enseñar religión en los colegios, al menos hasta cierta edad: los niños necesitan una explicación del origen del mundo y de la vida".
HOMOSEXUALIDAD "Hay muchos nombres, pero no matrimonio"
"Puedo comprender, aceptar y respetar que haya personas con otra tendencia sexual, pero ¿que se sientan orgullosos por ser gays? ¿Qué se suban a una carroza y salgan en manifestaciones? Si todos los que no somos gays saliéramos en manifestación... colapsaríamos el tráfico. Si esas personas quieren vivir juntas, vestirse de novios y casarse, pueden estar en su derecho, o no, según las leyes de su país: pero que a eso no lo llamen matrimonio, porque no lo es. Hay muchos nombres posibles: contrato social, contrato de unión".
-¿Está a favor del aborto?
-En absoluto
-¿Y de la eutanasia?
-No soy partidaria. La vida y la muerte no están en nuestras manos. ¿Muerte digna? Totalmente de acuerdo.
VIOLENCIA DE GÉNERO "Se provoca un contagio"
"Ha ocurrido siempre. Ahora se informa más y con todo detalle. En cierto modo, se provoca un contagio, se dan ideas que otros imitan. Los que son propensos tienen un filón en esas noticias".
Mostrar mensagens com a etiqueta política. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta política. Mostrar todas as mensagens
17/06/08
Cazador cazado
Que con todas as burradas que leva dito este home ao longo dos anos só o condenen por isto...
En fin, el segue ao seu...
13/06/08
Fraga 2012
Baixo o lema de "Ainda podemos mudar!!" as rapazas e rapaces de "El Intermedio" veñen de lanzar esta campaña para que o ínclito Don Manuel recupere a presidencia do Partido Popular.
Seria esa a solución a todos problemas do gran partido estatal de "Centro Reformista"??
Pasen e vexan...
10/06/08
03/04/08
Lingua e política
Olá,
Os nosos políticos non saben falar. Este feito, que semella unha evidencia máis que preocupante, non provoca en Galiza moito máis que algunha broma e moito motivo de cachondeo.
Pola contra, a min paréceme unha constatación gravísima. Nun país normal(izado) calqueira persoa que manifestase de xeito tan evidente un descoñecimento tal da súa língua non é que non puidera chegar a un posto de Goberno, senón que sería considerado un analfabeto.
Aquí semella que vale todo. Dicimos que Touriño, o noso máis alto representante institucional, fala galego. De verdade é isa a língua que sae da súa boca? Algo semellante ocorre co vicepresidente da Xunta de Galicia e que dicer da maioría dos nosos conselleiros e conselleiras?
E esa mesma xente fala de normalización lingüística, elabora un Plano de Normalización (que apenas aplica) e refírese de forma solemne á importancia de que os nosos nenos e nenas aprendan a lingua do país.
Folclore. Desgraciadamente case todo é folclore. E no BNG, a forza nacionalista do país, o idioma é cada vez menos importante para un maior número de dirixentes. En Cataluña, moitos membros do goberno da Generalitat pasan voluntariamente por cursos de catalán para falar correctamente. Que o presidente Montilla fale mal é un problema social; en Galiza só resultaría motivo de broma.
E é que aquí, no noso país, todo semella estar permitido se dis: “eu falo o galego que se fala no meu pobo, non ese de laboratorio que nos queren impor”. Como se todos os anos de escolarización en castelán e de prohibición do galego non tiveran deturpado o que se fala nas casas. Pois ben, falemos todas e todos o gallego que se fala no noso pueblo (que así é como se di no meu) e sigamos deixando morrer a nosa lingua, que ao paso que levamos non superará un par de xeracións.
Os nosos políticos non saben falar. Este feito, que semella unha evidencia máis que preocupante, non provoca en Galiza moito máis que algunha broma e moito motivo de cachondeo.
Pola contra, a min paréceme unha constatación gravísima. Nun país normal(izado) calqueira persoa que manifestase de xeito tan evidente un descoñecimento tal da súa língua non é que non puidera chegar a un posto de Goberno, senón que sería considerado un analfabeto.
Aquí semella que vale todo. Dicimos que Touriño, o noso máis alto representante institucional, fala galego. De verdade é isa a língua que sae da súa boca? Algo semellante ocorre co vicepresidente da Xunta de Galicia e que dicer da maioría dos nosos conselleiros e conselleiras?
E esa mesma xente fala de normalización lingüística, elabora un Plano de Normalización (que apenas aplica) e refírese de forma solemne á importancia de que os nosos nenos e nenas aprendan a lingua do país.
Folclore. Desgraciadamente case todo é folclore. E no BNG, a forza nacionalista do país, o idioma é cada vez menos importante para un maior número de dirixentes. En Cataluña, moitos membros do goberno da Generalitat pasan voluntariamente por cursos de catalán para falar correctamente. Que o presidente Montilla fale mal é un problema social; en Galiza só resultaría motivo de broma.
E é que aquí, no noso país, todo semella estar permitido se dis: “eu falo o galego que se fala no meu pobo, non ese de laboratorio que nos queren impor”. Como se todos os anos de escolarización en castelán e de prohibición do galego non tiveran deturpado o que se fala nas casas. Pois ben, falemos todas e todos o gallego que se fala no noso pueblo (que así é como se di no meu) e sigamos deixando morrer a nosa lingua, que ao paso que levamos non superará un par de xeracións.
02/04/08
Bono, presidente do Congreso
Olá,
A elección de José Bono como presidente do Lexislativo non semella unha cuestión menor. En principio, parece normal que a Cámara Baixa estea dirixida por un español; pero que o sexa por un español que nin sequera o nacionalismo máis moderado pode aceptar é ben diferente.
A declaración de principios que fai o Zapatero con esta elección é bastante clara. Agora, e a pesares dos apoios á súa investidura que, case por obriga, ten de buscar nos nacionalismos basco e catalán principalmente, acabáronse as concesións periféricas dos primeiros anos da lexislatura pasada.
O feito do nomeamento de Bono, que xa nas súas primeiras declaracións após a súa proposta oficial falaba de “darles a los nacionalistas con una guía de teléfonos en la cabeza (sic)” non augura bos tempos de entendemento entre os representantes das nacións sen estado e os nacionalistas españois.
A ver que pasa...
A elección de José Bono como presidente do Lexislativo non semella unha cuestión menor. En principio, parece normal que a Cámara Baixa estea dirixida por un español; pero que o sexa por un español que nin sequera o nacionalismo máis moderado pode aceptar é ben diferente.
A declaración de principios que fai o Zapatero con esta elección é bastante clara. Agora, e a pesares dos apoios á súa investidura que, case por obriga, ten de buscar nos nacionalismos basco e catalán principalmente, acabáronse as concesións periféricas dos primeiros anos da lexislatura pasada.
O feito do nomeamento de Bono, que xa nas súas primeiras declaracións após a súa proposta oficial falaba de “darles a los nacionalistas con una guía de teléfonos en la cabeza (sic)” non augura bos tempos de entendemento entre os representantes das nacións sen estado e os nacionalistas españois.
A ver que pasa...
10/03/08
Retrocede a esquerda
A miña primeira reacción ante os resultados das Eleicións de onte foi de fonda decepción. Dando (como daba) por suposta a victoria do PSOE ante o PP o único que ficaba por resolver onte era se esa victoria ía ser por maioría absoluta e se o resto de forzas ían manter unha certa representatividade no hemiciclo após unha campaña eleitoral netamente bipartidista que os medios de comunicación estatais promoveron sen calqueira tipo de reparo.
Como todas e todos sabedes xa a estas alturas a primeira incógnita resolveuse pola vía da maioría simples, o que para min non deixa de ser un alivio. Menos sorte tiven (tivemos) co segundo aspecto do que falaba. A grande maioría das forzas minoritarias no Congreso dos Deputados baixou a súa representación, feito que se deu nomeadamente nas forzas recoñecíbeis da esquerda.
Así, e a pesares de que o BNG conservou ous seus dous escanos, tanto Izquierda Unida como Esquerra Republicana de Catalunya perderon o seu grupo parlamentar, tendo que pasar ambas a partires de agora ao grupo mixto, mentres que Eusko Alkartasuna directamente desaparece da Cámara Baixa.
En resumo, e contando ao PSOE como forza de esquerda (sic) os grupos progresistas teñen hoxe no Congreso un total de 177 escanos frente aos 182 que ocupaban na lexislatura anterior.
Así, o mais probábel semella que o PSOE tenda a pactar coa ultradereita catalana de CIU. Poucos avances sociais veremos nesta lexislatura.
Iso si, agardo estar equivocada.
(Se queredes ver todos os resultados destas Eleicións concello a concello podedes consultalos, como sempre, no web habilitado polo Ministerio do Interior).
05/03/08
Igrexa e Estado
Hoxe é un día triste para todas e todos os que somos ateos e vivimos neste Estado aconfesional (que non laico) que é España.
A victoria de Rouco Varela (por só 2 votos!!!) nas eleicións da Conferencia Episcopal celebradas onte frente ao (contan) moderado Blázquez nos sitúa de novo ante o poder da banda máis conservadora da Igrexa Católica.
Vendo a actitude da cúpula episcopal en España nos últimos anos, cando Blázquez dirixía as políticas desa gran empresa que dura xa máis de 2000 anos pergúntome como será a actitude que tomará agora o (tristemente) vilalbés Varela. Realmente pode ser máis agresiva?
Depois destes 4 anos de goberno do PSOE e ante a perspectiva que se abre este domingo coa nova lexislatura, medo me dá a influencia que a Igrexa Católica Apostólica e Romana terá sobre as políticas estatais do período que se abre. Veremos que pasa...
A victoria de Rouco Varela (por só 2 votos!!!) nas eleicións da Conferencia Episcopal celebradas onte frente ao (contan) moderado Blázquez nos sitúa de novo ante o poder da banda máis conservadora da Igrexa Católica.
Vendo a actitude da cúpula episcopal en España nos últimos anos, cando Blázquez dirixía as políticas desa gran empresa que dura xa máis de 2000 anos pergúntome como será a actitude que tomará agora o (tristemente) vilalbés Varela. Realmente pode ser máis agresiva?
Depois destes 4 anos de goberno do PSOE e ante a perspectiva que se abre este domingo coa nova lexislatura, medo me dá a influencia que a Igrexa Católica Apostólica e Romana terá sobre as políticas estatais do período que se abre. Veremos que pasa...
Subscrever:
Mensagens (Atom)